Weg van Sloten

Let op: Tijdens deze route passeer je op de dijk bij het Slotermeer meerdere hekken, waarvan twee ‘ingewikkeld’ zijn. Een staat in het riet en de laatste in een groep berenklauwen. Het is op zich te doen, maar draag wel een lange broek! Het alternatief is over de Lytse Jerden.

Kanongebulder in Sloten

Het kanon van Sloten knalt iedere vrijdagavond in het hoogseizoen. Op het erf van korenmolen De Kaai brengt de stadsschutterij, volledig in historische Friese klederdracht, met veel verve deze traditie tot leven.

Sloten: de kleinste Friese stad

Sloten, de kleinste Elfstedenstad blijft bijzonder. Het is een plek waar de tijd lijkt stil te staan. Menno van Coehoorn, waarvan ik straks het grafmonument ga bekijken, heeft het ontwerp gemaakt voor de stervormige vesting. Vandaag neem ik een kijkje in de VVV, dat tevens een museum is. De kerk is ook open, dus ga ik ook daar even kijken. Na een rondje door de schilderachtige straatjes langs de gracht heb ik Sloten alweer gezien.

Gemaaide graspaden in de polder

Ik verlaat het ministadje via de haven, met uitzicht op de imposante korenmolen De Kraai en even later door de rustige polder. Hier volgt de route een smal graspad, het Arend- en Jeltsje Paadsje. Nog verrassender is een afslag die ik later ontdek: het Jurjen- en Geartsje Paadsje.

Holle Brekken en Wijckelerpolder

Een stuk van de route gaat door de polders Holle Brekken en de Wijckelerpolder. Ook hier is het heerlijk rustig: nauwelijks auto’s, hooguit fietsers die vriendelijk groeten bij het passeren.

Kerk Wijckel

De sleutelbewaarder onthult met enthousiasme de geschiedenis van de kerk en Menno van Coehoorn. Ik kwam hier eigenlijk voor foto’s van het prachtige interieur en het statige praalgraf, maar dit onverwachte college over het verleden is minstens zo waardevol. Het interieur is net zo kalm, warm en ingetogen als de kerk van Sloten.

Grafmonument Menno van Coehoorn

Het gerestaureerde marmeren praalgraf, ontworpen door Daniël Marot en uitgevoerd door Pieter van der Plas, valt op door zijn lichte achterwand. Menno ligt op zijn linkerzij, een teken van een natuurlijke dood. Ter vergelijking: Michiel de Ruijter ligt juist op zijn rechterzij, wat aangeeft dat hij gevallen is in de strijd. Weer wat geleerd.

Van Coehoornsbosk

De route gaat door het van Coehoornsbosk, een groen besloten bosje waar het heerlijk rustig wandelen is. Het ruikt naar verse groene varens en hier ben ik even weg van de buitenwereld met vogelgeluiden.

Al snel kom ik bij de oudste woning van Wijckel. Wat dit huis zo bijzonder maakt, zijn de ornamenten aan de gevel. Die zijn namelijk afkomstig van Meerenstein, het landhuis dat ooit toebehoorde aan Menno van Coehoorn zelf.

Avontuur langs het Slotermeer

Het avontuur begint zodra ik langs de Wikeler Hop naar het Slotermeer loop. Over de dijk heb ik prachtig uitzicht op het water en een tikje uitdaging dankzij een paar hekken, hoog riet en wat gesnoeide berenklauw. Het pad krijgt zo net dat onverwachte, ruige randje dat de wandeling extra bijzonder maakt.

Strand Slotermeer

Bij het strandje aan het Slotermeer geniet ik van mijn lunch en uitzicht op het water en de watersporters. Nog een klein stukje langs het recreatiepark en de afwisselende wandeling zit erop.

De wandelroute Weg van Sloten is een ideale combinatie tussen cultuur en rustgevende natuur. Een aanrader voor wie wil genieten van rijke historie én de Friese stilte.

Alle foto’s