Menu Sluiten

de Slufter en de Muy

Afwisselende wandeling van 14 km met strand, duinen, een groene vallei en prachtige uitzichten.


Ik begin vanaf de parkeerplaats bij camping Kogerstrand, een unieke duincamping dichtbij het strand. Hier is voldoende ruimte en heb je geen parkeervignet nodig. De eerste kilometer gaat over de camping. Het is rustig op de camping en tussen de caravans door spot ik in de duinen een aantal fazanten.

Uitkijkduin Bertusnol

De route gaat verder over brede graspaden richting de Bertusnol, een van de hoogste duinen van Texel, genoemd naar de Muy-bewaker Bertus Eelman. Een steile trap van 81 treden brengt mij naar boven, vanwaar ik een prachtig uitzicht heb over o.a. de Muy en in de verte zie ik de rode vuurtoren Eierland. Er staat een stevige koude wind en ik besluit om weer naar beneden te gaan en mijn route te vervolgen richting het strand.

De Slufter

Op het strand liggen dikke lagen schuim, afkomstig van de schuimalg. Kilometers dwaal ik over het strand en geniet van het geluid van de golven, het weidse uitzicht en het schouwspel van schitterende Hollandse luchten. In de verte zie ik de opening van de Slufter, het bekendste natuurgebied van Texel. Het is een bijzonder fenomeen, een grotendeels door duinen omsloten strandvlakte die in open verbinding staat met de Noordzee, waardoor een kwelderlandschap is ontstaan, vol kreken en geulen.

Ontstaan van de Slufter
De Slufter is door mensen ontstaan. In de vijftiende eeuw lag er tussen Texel en Eierland een grote zandvlakte. In 1629 werd daar een stuifdijk gebouwd, de Zanddijk. Daarna groeide het gebied ten westen van deze stuifdijk meer en meer aan. In 1855 werd ongeveer anderhalve kilometer westelijk van de Zanddijk een nieuwe stuifdijk aangelegd, de Lange Dam. Helaas voor de Texelaars hield die stuifdijk niet lang stand. In een hevige storm brak de Lange Dam in 1858 op drie plaatsen door. Er ontstonden diepe geulen waardoor zeewater de achterliggende strandvlakte kon binnenstromen. Deze geulen werden de Grote Slufter, de Kleine Slufter en de Muy genoemd. Het is gelukt om de Grote Slufter en de Muy definitief te sluiten. Maar ja, de Kleine Slufter werd steeds groter en bleek moeilijk te dichten. Even is hij in 1902 en 1910 afgesloten geweest, maar nieuwe doorbraken maakten altijd weer een opening naar zee. In 1925 is het voor het laatst geprobeerd. Natuurbeschermers hebben ervoor gezorgd dat het daarna een natuurgebied werd.

Uiteindelijk kom ik bij de ingang van de geul en wandel de Slufter binnen. Ik zoek bij het begin van de geul een plekje op uit de wind is en neem mijn lunchpauze. Na de uitgebreide pauze kan de verwondering echt beginnen. Het is er schitterend. Het is eb en het pad door de Sluftervallei is zeer goed begaanbaar. Maar het kan hier door de steeds wisselende waterstand ook drassig zijn of zelfs onder water staan. Maar vandaag zit alles mee. Het water aan het begin van de brede geul verspreidt zich in kleine smalle geultjes. Ik loop langs een ervan richting het uitzichtpunt. Deze geul kronkelt tussen twee hoge ‘duinmuren’ voort, waardoor je niet ziet waarheen. Bij iedere bocht is het zicht anders.. Bij het uitzichtpunt aangekomen klim ik via een trap naar boven, vanwaar ik een schitterend zicht heb over de vlakte onder mij en vooral op de opening in de duinenrand.

De Muy

Weer beneden wandel ik verder richting de Muy. Naast het hek staat de laatste ‘kissing gate’ van die dag. Een kissing gate is een hek die in een halfronde, rechthoekige, trapezium-, U- of V-vormige afscheiding heen en weer kunnen bewegen, waardoor er iedere keer maar één persoon door het hek kan gaan en schapen en ander vee worden tegengehouden. De naam komt van het hek dat slechts de binnenkant van de omheining ‘kust’ (aanraakt). Voor de romantische koppels een leuk middel om elkaar iedere keer een ‘kiss’ te geven bij het openen en sluiten van het hekje.

De Muy
De Muy is een jong duingebied waar de invloed van het zoute water verdwenen is. Een dijkje scheidt het gebied van de zoute Sluftervallei. Er werden later nieuwe stuifdijken op het strand aangelegd. Hierdoor steeg het grondwater en ontstond de Muyplas. In de Muy zijn bijzonder fraaie duinen te vinden met zeer steile hellingen. Het gebied is beroemd om zijn lepelaarskolonie en bijzondere vegetatie, zoals de verschillende soorten orchideeën die er groeien

De Muy is compleet anders dan de Slufter, maar niet minder mooi. Het begin is ruig en wild, met dichte begroeiing. Nadat Staatsbosbeheer in 1908 stopte met de ontginning, heeft zich in de natte vallei een vrijwel ontoegankelijk moerasbos ontwikkeld, een Texelse jungle.

Maar naarmate ik verder loop, wordt het gebied opener. Er loopt een grote kudde Galloways te grazen, waarvan een aantal midden op het wandelpad ‘De Slag door de Nederlanden’. Ik ben nooit een held geweest met grote grazers, maar ik durf er tussendoor te lopen. Uiteraard met gepaste afstand. Voor het bosje Het Oorlogsschip steek ik via stapstenen de kreek over. Het oorlogsschip is een laag duin op de vlakte. Door de bootvorm kregen de duintjes in de volksmond de naam “het Oorlogsschip”. Het bankje aan de overkant is nog vrij en ik besluit een korte tweede pauze te nemen.

Van hier is het nog een klein stukje tot de uitgang van De Muy. Vlak na het wildrooster staat een grote prachtig gerestaureerde schapenboet, de boet van Hopman. Het is nu een populaire trouwlocatie.

Schapenboet
Een boet is een Westfriese benaming voor schuur. Op Texel diende de schuur voor hooi en voer voor de schapen. Vrijwel alle schapenboeten op Texel staan met de platte kant naar het noordoosten, omdat de wind op Texel voornamelijk uit het zuidwesten waait. Het dak van de schapenboet is bedekt met riet of dakpannen en hebben relatief lage muren en kleine raampjes. Het wordt daarom ook wel een schapenboet genoemd. Schapen stonden echter nooit zelf in een boet, daar was de schuur te klein voor.

Na de Muy is het nog een stuk door het bos en dan ben ik weer terug bij de de parkeerplaats.

Een schitterende wandeling waar het ieder minuut genieten is. Van de duinen, de ruisende golven, mooie vergezichten, de Muy. Maar bovenal van het magische natuurverschijnsel van de Slufter. Ik geef de wandeling:


Wandelroutes in de buurt

Heb je zin in meer wandelingen op Texel? Hieronder linkjes naar andere wandelroutes!

De Hors | 9 km

De Dennen | 12 km

INFO
Gebied
Nationaal Park Duinen van Texel

Afstand
14 km

Startpunt
P-plaats camping Kogerstrand
Badweg 33
De Koog

Horeca
Strandtenten; Café-restaurant De Slufter; genoeg horeca in De Koog

Toegankelijkheid
Ondergrond kan nat zijn.
Er lopen Galloway runderen in De Muy.

Bron
Eigen route
LINKS
Download GPX
Download kaart

ALLE FOTO’S